Jaskinia Zaratustry

środa 30 kwiecień 2008 04:37

Katechetka wypytuje ośmiolatki o… seks

Ile razy bawiłem się w nieskromne zabawy z kolegą? Ile razy zachowywałam się nieskromnie przy ubieraniu i rozbieraniu? Ile razy podglądałem starszych? Na takie pytania muszą odpowiadać ośmiolatki z podstawówki w Bełchatowie. Taką instrukcję rachunku sumienia z grzechami dotyczącymi seksualności wręczyła im katechetka.

(…)
Jednak zamiast dyskusji nauczycielka religii zapowiedziała szczegółowy sprawdzian z czterostronicowego bryku do spowiedzi – czytamy w “Polsce”.

Nikt chyba, poza biskupami, nie ma wątpliwości, że nauczać katechezy w szkole, za żebracze pieniądze i bez jakichkolwiek instrumentów dyscyplinowania, w atmosferze lekceważenia ze strony rodziców i innych nauczycieli mogą tylko teologowie nie nadający się już zupełnie do niczego innego. Jeśli jakiś absolwent teologii wytrzyma w tym zawodzie dłużej niż pół roku, to idę o zakład, że jest intelektualnie o kilkadziesiąt pkt poniżej normy albo cierpi na schorzenie psychiczne (mówiąc po ludzku – jest ekstremalnie nawiedzony) objawiające się masochistycznym pragnieniem męczeństwa

W weekend podebrałem pewnej nabożnej niewieście w podeszłym wieku niezwykle ciekawą książkę, zawierającą “Zapiski objawień Pana Jezusa siostrze Józefie Menendez”. Rzecz w najwyższym stopniu porażająca. Przytoczę bez dalszego komentarza kilka losowo wybranych fragmentów.

Strzeż mnie dobrze w swym sercu i podzielaj gorycz, która mnie trawi – powtarza jej Pan Jezus 12 września, w czasie dziękczynienia – Nie mogę dłużej cierpieć zniewag, których doznaję od tej duszy. Lecz ja ją kocham - mówi znów z zapałem po chwili miilczenia. – Oczekuję jej. Pragnę jej przebaczyć! Z jakąż miłością przyjmę ją, kiedy wróci do mnie! Ty zaś Józefo, pocieszaj mnie, zbliż się do mego serca i bierz udział w moim cierpieniu (303)

Jezus do zakonnicy, która skarzy się na diabelskie nękania: … Szatan z całą swą wściekłością nie może wyrządzić więcej zła ponad to, co dopuszcza moja miłość. Ja bowiem pozwalam na cierpienie moich dusz umiłowanych. Jest ono konieczne dla wszystkich, przede wszystkim zaś dla moich dusz wybranych! Oczyszcza je bowiem, a ja moge w ten sposób posłużyć się nimi, aby wiele dusz wydrzeć piekłu. (350)

Córko moja - odpowiada jej Maryja z czułością – nie lękaj się. Dzieło Chrystusowe musi opierać się na fundamencie wielkiego cierpienia i miłości. (351)

Józefa obawia się jeszcze, że ona sama jest przeszkodą dla zamiarów Jezusa.
To prawda, że jesteś bardzo nędzna – odpowiada ze współczuciem Najświętsza Panna – ale właśnie dzięki tej nędzy Jezus lituje się nad tobą i umieszcza cię w głębi swego Serca, tak, żeby nic nie mogło cię dosięgnąć. Uniżaj się córko, w poczuciu swej niegodności i nędzy, ale zawierzaj się mu, gdyż on cię miłuje i nigdy nie opuści. (351-352)

Pan Jezus mówi przed zniknięciem
Moje dusze są dla mego serca tak, jak balsam dla ran. Wrócę później Józefo. Pocieszaj mnie dalej!

CDN