Displaying posts published in

November 2009

Maksymy delfickie – komentarz cz.4

Kolejne maksymy zgrupowałem ze względu na ich odniesienie do tego, co od nas nie zależy: szczęśliwego losu, ale i naturalnych kolei życia. Znaj właściwy czas Καιρον γνωθι Akceptuj czas Καιρον προσδεχου Odpowiadaj w czas Αποκρινου εν καιρω Rozpoznaj szczęście Τυχην νομιζε Lub przypadki Τυχην στεργε Nie wierz szczęściu Τυχη μη πιστευε Działaj szybko Πραττε συντομως [...]

Share

Maksymy delfickie – komentarz cz.3

Maksymy omawiane przeze mnie w poprzedniej części mówiły o tym, jaki powinien być stosunek człowieka do siebie, do swego życia. Maksymy uczyły nas szacunku do siebie samego. Co jednak zrobić, aby naprawdę na szacunek zasłużyć? Jakie cechy w sobie rozwijać? O tym mówią maksymy zebrane przeze mnie w kolejnej grupie. Nie chlub się siłą Επι [...]

Share

Maksymy delfickie – komentarz cz.2

Kolejna grupa maksym, jaką wyróżniłem, odnosi się do etyki w wąskim sensie, do relacji do samego siebie, o tym jak wytyczyć kierunek swego życia. Dzielę ją na dwie części — ogólną i szczegółową. Część pierwsza zawiera zatem maksymy odnoszące się w ogólny sposób do samego siebie: Módl się o możliwe Ευχου δυνατα Módl się o [...]

Share

Maksymy delfickie – komentarz cz.1

Nie ma co, Rutilius przekładając Maksymy Delfickie dał nam kawał pierwszorzędnej strawy duchowej. Zadziwiające połączenie ponadczasowej treści i lapidarności. Postanowiłem, w ramach swego bloga, spróbować zrekonstruować wyrażający się Maksymach etyczny kodeks czy program. W tym celu podzieliłem je tematycznie na kilka bloków. Pierwszy blok grupujący siedem maksym dotyczy relacji z Bogami: Czcij Bogów Θεους σεβου [...]

Share